 |
നിന് സ്വരം എന് കാതിലലയടിക്കുന്നു
എന്നുടെ ഏകാന്തതയില് തുണയായി
കരയുവാനാകാത്ത കര്ണ്ണനെ പോലെ
ഞാനും എന് അത്മാവ് മാത്രമായൊതുങ്ങുന്നു
വീഴാനറിയാത്ത ഒരു അശ്രുബിന്ദു പോലെ
പകച്ചു നില്ക്കുന്നു എന് സ്വപ്നങ്ങള്
എടുകള് എത്ര കൊഴിഞ്ഞാലും
എന് ദുഖമെന്നും കൊഴിയാതെ നില്ക്കും
മ്രിതിയെന്നെ മാടി വിളിക്കുമ്പോളേക്കും
ഞാനുമൊരോര്മ്മയായി മാറിടും .
അഗ്രഹാരത്തിന് ഇടനാഴിയില്
വെയിലേറ്റ് വാടികിടക്കുന്ന
വര്ണ്ണശബളങ്ങളായ പൂഷ്പ്പങ്ങള്
കരിഞ്ഞു പോയ സ്വപ്നങ്ങളാണവ.
പുനര് ജന്മത്തിന് ഭാഷയിലിന്നു
ഞാനോര്ക്കുന്നു ഞാനും നിന്നടിമയെന്നു
വിധിയെന്ന വഴിയില് നിന്നൊഴിയാന്
കഴിയാതെ ഞാനും പതിക്കും ആ കുഴിയില്
എന്നും നീയാണെനിക്കു തുണ
ഞാന് നിന്നെ മ്രിതിയെന്നു വിളിക്കും
8 അഭിപ്രായങ്ങൾ:
വായിച്ചു,, കവിതയെ കുറിച്ച് പറയാന് ഞാനാളല്ല.. പറയാന് അറിയില്ല..
എഴുത്ത് തുടരുക...
ഭാവുകങ്ങള്..
കവിത വായിച്ചതിനു നന്ദി പ്രിയ സ്നേഹിത
:) nannayittundu Sam..... ending super aayittundu... keep writing :)
നന്നായിട്ടുണ്ട്,ആശംസകള്
Kollam...nannaittundu ....
Kollam...nannaittundu ....
ഒരു ചേര്ച്ച ക്കുരവ് തോന്നുന്നു വരികളില്. എന്റെ വായനയുടെതാകാം ഒരുപക്ഷെ..
nannayi sam...
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ