കൊച്ചു പ്രേമന് ഒരു പാവമാണ് പക്ഷെ അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോളാണെന്ന് മാത്രം , അവനു ഭക്ഷണമെന്നു കേട്ടാലെ വെറുപ്പാണു പക്ഷേ സ്വപ്നത്തിലാണെന്നു മാത്രം . ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില് തീറ്റകര്യത്തില് എന്റ്റെ ഒരേ ഒരു എതിരാളി അവനായിരുന്നു. ഭക്ഷണവും സംഗീതവും അവനു ആവേശമായിരുന്നു . "കൊച്ചു" പ്രേമന് എന്നാണു പേരു എങ്കിലും തീറ്റകാര്യത്തില് ആളൊരു ഭിമസേനനാണ്. പലപ്പോഴും അവന് വെട്ടി വിഴുങ്ങുന്നതു ഞാന് അസൂയയോടെ നോക്കി നില്ക്കാറുണ്ടു .ഒരു പറ അരിയുടെ ചോറ് മുന്നിൽ കിട്ടിയാലും അല്പം ഉപ്പു പോലും തൊടാതെ നിശബ്ദം കഴിക്കാനുള്ള പ്രേത്യക കഴിവ് അവനുണ്ടായിരുന്നു.
അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം ഞങ്ങളേ ഏവരേയും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ടു അവന് ഒരു ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിച്ചു .അമിത ഭക്ഷണം കാരണം പുള്ളിയുടെ ശരീരം വീർക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു കാരണം . ഒരു നേരം പോലും പട്ടിണി കിടക്കാന് കഴിയാത്ത ഇവന് എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാണെന്നു അറിയാതെ എല്ലാവരും അന്തിച്ചിരുന്നു പോയി.ചിറകിലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ പക്ഷി പറക്കും വെള്ളമില്ലെങ്കിലും ഒരു പക്ഷേ മത്സ്യം നീന്തുമായിരിക്കും എന്നാലും ഒരു നേരം ഭക്ഷണം കഴിക്കാത്ത പ്രേമനെ പറ്റി ഞങ്ങൾക്ക് ചിന്തിക്കാനേ കഴിയുമായിരുന്നില്ല .
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് പ്രേമനെ കണ്മാന്നില്ല.വിശപ്പ് കാരണം എവിടെയെങ്കിലും വായു ഭക്ഷിച്ചിരിക്കയാകും എന്ന് വിചാരിച്ചിരിക്കുമ്പോളാണ് ,ഒളിഞ്ഞു നോക്കാന് വീരുതനായ അബി ഒടുവില് ഞെട്ടിക്കുന്ന ആ നഗ്ന സത്യം കണ്ടെത്തിയത്. ബാത്തുറുമില് നിന്നു ഒരു കാല്പെരുമ്മാറ്റവും കറുമുറ ശബ്ദവും , കതകു തള്ളി അകത്തു കടന്ന ഞങ്ങള് കണ്ടതു,രണ്ടു കയ്യിലും ഓരോ പുഴുങ്ങിയ കോഴിമുട്ടയും മൂന്നാമതു ഒരെണ്ണം(മുട്ട) വായിലുമായി നില്ക്കുന്ന നമ്മുടെ കൊച്ചു പ്രേമനെയാണ് .കയ്യോടെ പിടികൊടുത്ത ചമ്മലു മാറ്റാന് അവന്റെ വക ഒരു ടയലൊഗും " അവര്ക്കൊക്കെ എന്തും അവാമ്മല്ലോ"
ഇതിനിടെ പ്രേമന്റെ കയ്യില് നിന്നു വീണ മുട്ട തപ്പി കൊതിയോടെ ചെന്ന ഞാന് കാണുന്നത് അതുമായി ഓടുന്ന അബിയെയാണ്.
