അക്ഷരങ്ങളുടെ ലോകത്ത് സ്വപ്നസഞ്ചാരിയായ എന്റെ എഴുത്തിനു കൃത്യതയും, കയ്യടക്കവും ആസ്വാദ്യതയും കണ്ടെന്നു വരുകയില്ല , ക്രമേണ അവയിലേക്കു എത്തിപെടാനുള്ള ഒരു സഞ്ചാരമാണ് .നിങ്ങളുടെ സത്യസന്ധമായ അഭിപ്രായങ്ങളും പ്രോത്സാഹനങ്ങളുമാണ് ആ യാത്രയുടെ ഊർജ്ജം....

ബുധനാഴ്‌ച, ഡിസംബർ 10, 2014

ഓണ്‍ലൈന്‍ ഷോപ്പിങ്

ഇടവേളകളില്ലാതെ പുക പുറത്തേക്കു തള്ളുന്ന ഒരു പുകവണ്ടിയായിരുന്നു നന്ദു. സദാ ചുണ്ടത്ത് സിഗറിറ്റും നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് നടന്നിരുന്ന അവനെ ദൂരത്ത് നിന്നു കണ്ടാല്‍ പുകതുപ്പി വരുന്ന എതോ തീവണ്ടിയാണെന്നേ പറയൂ.ചെയിന്‍ പുകവലി എന്ന ആപത്തില്‍ നിന്നു അവനെ പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍  സ്നേഹിതര്‍ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അവനു ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലാ. അവനു എപ്പോഴും സിഗററ്റ് വലിക്കണം അത് അവന്റെ ജന്മവകാശമായിരുന്നു. ആയിടയ്ക്കാണു ചാര്‍ജ്ജു ചെയ്തു വലിക്കുന്ന സിഗറിറ്റിനെ പറ്റി ഉള്ള പരസ്യം ഒരു വെബ്ബ്സൈറ്റില്‍ അവന്‍ കാണുന്നത്. പരിസ്തിഥിക്കു  ഇണങ്ങിയതും മറ്റാര്‍ക്കും ദോഷകരമാകാത്തതും എന്നാല്‍തന്നെ അനുഭൂതിക്കു ഒട്ടും ഒരു തടസ്സവുമില്ലാത്ത ഒരു പുകവലി.ആ വലിയില്‍ അവന്‍ ആക്യ് ഷ്ട്ടനായി..അതു അവനെ വല്ലാതെ "വലിപ്പിക്കും" എന്നവന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലാതാനും.അവന്‍ ആ ചാര്‍ജ്ജിങ്ങ് സിഗററ്റ് വെബ്സൈറ്റില്‍ നിന്നു വാങ്ങുവാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. വില ആയിരം ഉറുപ്പിക. ഓണ്‍ലൈന്‍ ഓര്‍ഡറും ചെയ്തു അവന്‍ കാത്തിരുന്നു. കാത്തിരിപിന്റെ സുഖം അങ്ങനെ അവനും അറിഞ്ഞു.നന്ദു തന്റെ കൂട്ടുകാരോടു , തന്റെ ചുണ്ടിന്റെ ചുബനം ഏല്‍ക്കുവാന്‍ പോകുന്ന ആ ചാര്‍ജ്ജിങ്ങ് സുന്ദരിയുടെ സൌന്ദര്യത്തേയും മാസ്മരിക സുഖത്തേയും പറ്റി  വര്‍ണ്ണിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

ഒടുവില്‍ ആ ദിനം വന്നു, പോസ്റ്റ് മാന്‍ ഒരു പൊതിയുമായി നന്ദുവിന്റെ മുമ്പിലെത്തി. താന്‍ കത്തിരുന്ന പുതിയ ഇനം സിഗറിറ്റിനെ കാണുവാനായി അവന്‍ ആ പൊതിമേല്‍ ചാടി വീണു, അതിനെ നിമിഷനേരം കൊണ്ടു വിവസ്ത്രയാക്കി.പൊതിക്കകത്ത് ഉള്ള  സാധനം കണ്ട് നന്ദു ഞെട്ടി.അതാ അതിനുള്ളില്‍ "  How To Stop Smoking  " എന്ന ഒരു പുസ്തകം.ആയിരം രുപ കൊടുത്ത് വലിക്കാനിരുന്ന നന്ദുവിനു കിട്ടിയത് നൂറുരുപയുക്ക് വായിച്ചു വലിക്കാനൊരു പുസ്തകം അതും എങ്ങനെ ത്ന്റെ ഇഷ്ട്ടഭാജനത്തെ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്നു പഠിപ്പിക്കുന്ന പുസ്തകം.വെള്ളത്തിലുള്ളത് കിട്ടിയതുമില്ലാ വായിലിരുന്നത് പോകുകയും ചെയ്ത നായുടെ കണക്കായി നന്ദുവും.ഒരു പക്ഷേ ഈ ചാര്‍ജ്ജു ചെയ്തു വലിക്കുന്ന സിഗററ്റ് ഒരു മിഥ്യവല്ലതും ആണോ ? അതോ തന്റെ പുകവലി പ്രേമം മനസ്സില്ലാക്കി വെബ്ബ്സൈറ്റുകാര്‍ ഉപദേശിച്ചു നന്നാക്കാന്‍ മനപൂര്‍വ്വം ചെയ്ത പണിയാണോ ഇത്? ഉത്തരമില്ലാത്ത കുറെ സമസ്യകളും മനസ്സിലിട്ടു കൊണ്ട് അവന്‍ നിന്നു.
NB :-ഇത് കുറിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു നീണ്ട ഈമെയില്‍  പരാതി വെബ്ബ്സൈറ്റുകാര്‍ക്കു എഴുതാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണു ശ്രീമാന്‍ നന്ദു.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
My 100th Blog Post. Thank You for Your Supports

വ്യാഴാഴ്‌ച, ഒക്‌ടോബർ 02, 2014

വയോജന ദിനം

ഒക്ടോബര്‍ ഒന്നു - ലോക വയോജന ദിനം


 വയസ്സാകുമ്പോള്‍ മനുഷ്യനുണ്ടാകുന്ന  5 കാര്യങ്ങള്‍

1)പിന്നാലേ വന്നവന്‍ മുന്നാലേ പോയ് - പല്ല്- മനുഷ്യന്‍ ജനിച്ചതിനു ശേഷം വന്ന പല്ലു മനുഷ്യന്‍ വയസ്സനായി മരണത്തേ പുല്‍കുന്നതിനു മുമ്പേ പോകുന്നു

2)കൂടെ പിറന്നവന്‍ വേഷം ധരിച്ചു- തലമുടി-- ജനിക്കുമ്പോള്‍ കൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന കറുത്ത തലമുടി  നരയ്ക്കുന്ന അവസ്ഥ

3)കാട്ടില്‍ കിടന്നവന്‍ കൂട്ടായി വന്നു- വടി-- വയസ്സാകുമ്പോള്‍ കൂട്ടായി വരുന്ന ഊന്നുവടി

4)കേളി കൊട്ടുന്നവന്‍ നാദം കുറച്ചു- ചെവി-- കേള്‍വികുറവ്

5)പ്രകാശം തന്നവന്‍ മയക്കത്തിലായി- കണ്ണ്-- കഴ്ച്ചശക്തി കുറയുന്നു


കടപ്പാട്- മുത്തഛനു

ബുധനാഴ്‌ച, സെപ്റ്റംബർ 10, 2014

കുന്ന്

വളരെ നാള്‍ക്കു ശേഷം മരുഭൂമിയുടെ ഉഷ്ണതയില്‍ നിന്നു നാടിന്റെ സ്വഛതയിലേക്കു വന്ന വിനയന്‍ കൂട്ടുകാരന്‍ അജയനോട് " അജയാ നിന്റെ വീടിന്റെ പിന്നില്‍ നിന്നിരുന്ന കുന്നെവിടെ" . , അജയന്‍ പറയുകയാ കുന്നു ലോറി കയറി പോയെന്ന്.. വിനയനു എത്ര അലോച്ചിട്ടും പിടികിട്ടുന്നില്ല എങ്ങനാ ഈ കുന്നോക്കെ ലോറി കയറി പോകാ.. അവര്‍ സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നപോള്‍ അതാ  ഒരു ടിപ്പര്‍ ലോറി പൊടിയൊക്കെ പറത്തി കൊണ്ട് ആ മണ്ണുവെട്ടി വഴിയിലൂടെ ചീറി പാഞ്ഞു പോകുന്നു...ലോറിയുടെ പിന്നിലിരുന്നു കുന്നു അവരെ നോക്കി മന്ദഹസിക്കുന്നത് കണ്ട വിനയനു ഉറക്കെ പറയാന്‍ തോന്നി " കുട്ടികാലത്ത് ഞങ്ങള്‍ക്കു പറിക്കുവാന്‍ ധാരാളം പൂക്കള്‍ നല്‍കിയ കുന്നേ.. കളിച്ചു തളര്‍ന്നു ഞങ്ങള്‍ ഓടി വരുമ്പോള്‍ ഫലങ്ങളും കാട്ടരുവിയുടെ കുളിര്‍മ്മയും നല്‍കി ഞങ്ങളെ പാടിയുറക്കിയ ചെറു കുരുവികളും ഉള്ള കുന്നേ നീ ലോറിയില്‍ കയറി പോകുവാണോ".. കുന്നു ലോറിയുടെ പിന്നില്‍ നിന്നു കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറയുകയാ.." എനിക്കു വേഗം ചെന്നു കതിരാണി പാടത്തിലെ ചേറിനേ പുല്‍കി ബിമാനം ഇറങ്ങാന്‍ വഴിയൊരുക്കാനുള്ളതാ"..വിനയന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ കാണുന്നത് കുന്നിരുന്ന സ്ഥാനത്ത് ഒരു കോണ്‍ക്രീറ്റ് കുന്നു അവ്നെ നോക്കി പരിഹസിച്ചു ചിരിക്കുന്നതാണു

തിങ്കളാഴ്‌ച, സെപ്റ്റംബർ 08, 2014

അരങ്ങേറ്റം

ഇടവകപള്ളിയിലെ വികാരിയുടെ ഏക മകനായിരുന്നു സാബുമോന്‍, അച്ചന്റെ പ്രീയപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടായ സാബുവിനു, പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കനാണെന്ന ഭാവം തീരേ ഇല്ലാതിരുന്നതു കൊണ്ട് പത്താം ക്ളാസില്‍  ഹാട്രിക്ക് തോല്‍വി തികയ്ക്കാനുള്ള കഠിന പരിശ്രമത്തിലായിരുന്നു. തോല്‍വികള്‍ ശീലമായത് കൊണ്ട്  മകനെ സംഗീത ഉപകരണമായ ഓര്‍ഗ്ഗന്‍ പഠിപ്പിക്കുവാന്‍ വികാരി തീരുമാനിച്ചു, സാബുമോനെ സ്ഥലത്തെ പ്രധാന ഉപകരണസംഗീത അദ്ധ്യാപകന്റെ ശിഷ്യനുമാക്കി. അങ്ങനെ സാബു ഒരു " ഓര്‍ഗ്ഗനൈസറും " ആയി,

തന്റെ കഴിവ് മാളോകരെ കാണിക്കുവാനുള്ള കഠിനമായ പരിശ്രമത്തിലായി മേല്‍പ്പടിയാന്‍.പക്ഷേ എത്ര പഠിച്ചിട്ടും സാബുവിനു ഒരു പാട്ട് പോലും സ്വന്തമായി ഓര്‍ഗനുപയോഗിച്ചു  വായിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഒടുവില്‍ വികാരിയച്ചന്റെ അശാന്തി നിറഞ്ഞ മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാന്‍ അവന്‍ ഒരു പാട്ട് ഒരു വിധം ഒപ്പിച്ചു പഠിച്ചെടുത്തു .
വികാരിയുടെ ഉപദേശമനുസരിച്ചു വായിക്കാന്‍ എളുപ്പമുള്ള ഒരു ഭക്തിഗാനമായിരുന്നു അവന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്.മകന്റെ കഴിവ് ലോകത്തെ അറിയിക്കാന്‍ ആ പിതാവിന്റെ തിരുഹ്രിദയം തുടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. അങ്ങനെ നമ്മുടെ സാബുമോന്റെ അരങ്ങേറ്റത്തിനുള്ള സമയമായി അതിനു തിരഞ്ഞെടുത്തതോ പള്ളിയിലെ ധ്യാന യോഗവുമായിരുന്നു. എന്നത്തേക്കാളും
ഭക്തജന തിരക്കായിരുന്നു ആ തവണത്തെ ധ്യാനത്തിനു , പതിവിലും കൂടുതല്‍ ആളുകളേ കണ്ടപ്പോള്‍ തന്നെ മുട്ടനാടുകളുടെ കൊമ്പുകള്‍ തമ്മില്‍ കൂട്ടിമുട്ടുന്നതു പോലെ സാബു കുഞ്ഞാടിന്റെ മുട്ടുകള്‍ തമ്മില്‍ പരസ്പ്പരം ഇടി തുടങ്ങിയിരുന്നു. വികാരി നേരത്തെ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു ധ്യാനത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പാട്ട് നമ്മുടെ സാബുമോന്‍ കഠിന പരിശ്രമത്തിലൂടെ ഒരു വിധം ഒപ്പിച്ചു പഠിച്ച പാട്ട് പാടാനായിരുന്നു പരിപാടി ,ആ പാട്ട് പാടി്‌ തുടങ്ങാന്‍ അനുസരണമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞാടിനെ കച്ചകെട്ടി നിറുത്തിയിരുന്നു, അ കുഞ്ഞാട്  വെറേ അരുമായിരുന്നില്ല,അത് കപ്യാരു തോമയായിരുന്നു .

ഇടവകയിലെ തീരെ വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത ആളും  എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അവേശത്തോടെ തലയിടുന്ന ഒരു കൊച്ചു കുടിയനായിരുന്നു അവറാച്ചായന്‍, അന്നു പതിവില്ലാതെ ആ ധ്യാനത്തിനു അവറാച്ചാന്‍ കുറച്ചു മിനുങ്ങിയാണു വന്നിരുന്നത്. അച്ചന്‍ തന്റെ എകജാതനായ പുത്രന്റെ കഴിവ് ഇടവകകാരുടെ മുമ്പാകേ തെളിയിക്കാന്‍  പാട്ട് തുടങ്ങുന്നതിന്റെ തൊട്ടു മുമ്പായി സാബുവിനെ ഓര്‍ഗന്‍ വായിക്കാനായി ക്ഷണിച്ചു ,മാത്രമല്ല തന്റെ പുത്രന്‍ ഈ കലയില്‍ നിപുണനാണെന്നു മറ്റും പറഞ്ഞു ഒരു കൊച്ചു  അധിക പ്രസഗവും നടത്തി ,അതിന്റെ അവസാനം വികാരി കപ്യാരു തോമയെ ഒളികണ്ണുകൊണ്ട്  കണ്ണെറിഞ്ഞിട്ട് എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞു " പ്രീയപ്പെട്ടവരെ എല്ലാവര്‍ക്കും എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു ഒരു പാട്ട് പാടാം സാബു ഓര്‍ഗനും വായിക്കും", അച്ചന്‍ പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നതും അവറാച്ചന്‍ അടിച്ചുപൊളി പാട്ടായ "എന്താതിശയമേ " എന്ന ഗാനം പാടാന്‍ തുടങ്ങി .. പഠിച്ചു കൊണ്ട് വന്ന സ്‌ലോ പാട്ടിന്റെ സ്ഥാനത്തു അടിച്ചുപൊളി പാട്ട് കിട്ടിയ സാബു എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഓര്‍ഗനില്‍ കയറി ശരിക്കും നിരങ്ങി, സംഗതിയും താളവും എല്ലാം തകര്‍ന്നു തരിപ്പണമായി, അച്ചോ ഈ ചതി ഒരു അച്ചനും ഒരു മോന്റെ എടുത്തും ചെയ്യരുതേ എന്നു  മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സാബു എന്തൊക്കേയോ കാട്ടി കൂട്ടി, സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ പാട്ടും കുളമായി ധ്യാനവും കുളമായി.

 പാട്ട് കഴിഞ്ഞതും വികാരവിസ്ഫോടക മനസ്സുമായി വികാരിപുത്രന്‍ പള്ളിയില്‍ നിന്നു വാക്ക് ഔട്ട് നടത്തി. പുന്നാര മകന്റെ പിന്നാലെ ചെന്ന വികാരി കാണുന്നത്  ബൈക്കുമെടുത്ത് ചീറിപാഞ്ഞു പോകുന്ന സാബുവിനെയാണ് .. മണിക്കുറുകള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും സാബുകുട്ടന്റെ ഒരു വിവരവും ഇല്ല, ഒരു അഛന്റെ രോധനം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ മുഴങ്ങി കേട്ട് കൊണ്ടിരുന്നു, വികാരി കലി തുള്ളി അവറാച്ചനെ രണ്ടുപറയാനായി അവറാന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയി. അവിടെ ഒരു കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധവു കഴിഞ്ഞു മടങ്ങിയ വികാരിയ്‌ക്കു ഒരു സന്തോഷ വാര്‍ത്തയുമായി കപ്യാരു തോമ ഓടി വന്നു പറഞ്ഞു " അച്ചോ സാബുകുഞ്ഞ് തിരിച്ചു വന്നു", കേട്ട പാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി വീട്ടിലെത്തിയ പാതിരി കാണുന്നത് തന്റെ പ്രീയ പുത്രന്‍ സാബുവിനേയാണു.. കാണാതു പോയ കുഞ്ഞാടിനെ തിരിച്ചുകിട്ടിയ ഇടയന്റെ  അവേശത്തോടെ സാബുവിനെ കെട്ടി പിടിച്ചു വികാരി പറഞ്ഞു "മോന്‍ വിഷമിക്കേണ്ട കേട്ടൊ ഇനി  ഞാന്‍ ഇടവകയിലുള്ളിടത്തോളം കാലം അവറാനെകൊണ്ട് ഒരു പാട്ടും പാടിക്കുകയില്ല..". അപ്പോള്‍ എല്ലാവരേയും  ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട്സാബു മോന്‍ പറയുകയാണു " എനിക്കു അവറാച്ചാന്‍ പാടിയതില്‍ അല്ലാ വിഷമം ആ പാട്ട് അവറാന്‍ പെട്ടെന്നു നിറുത്തിയത് കൊണ്ട് ഓര്‍ഗന്‍ കുറേ സമയവും കൂടി വായിക്കുവനുള്ള അവസരം നഷ്ട്ടമായി പോയതിന്റെ വിഷമം ഞാന്‍ എങ്ങനെ തീര്‍ക്കും ".
NB : സാബു മോന്‍ കുറച്ചു നേരം കൂടി ഓര്‍ഗന്‍ പാരായണം തുടര്‍ന്നിരുന്നെങ്കില്‍ അമ്മച്ചിയാണേ ധ്യാനത്തോടൊപ്പം തന്നെ പള്ളിയില്‍ ശവമടക്കും കൂടി നടന്നേനേ എന്ന് ചില അസൂയലുക്കള്‍ പള്ളി പരിസരത്ത് പറഞ്ഞു പരത്തുന്നത്രേ..

തിങ്കളാഴ്‌ച, ഓഗസ്റ്റ് 11, 2014

കന്നട കൊത്തില്ല

ആദ്യമായി കേരളത്തിനു വെളിയില്‍ പോകുന്ന അവേശത്തിലായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ ഒരോരുത്തരും.ബാഗ്ളൂരില്‍ പ്രോജക്റ്റ് വര്‍ക്കിനു പോകുകയായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍.മജസ്റ്റിക്കില്‍ വന്നു ട്രയിന്‍ ഇറങ്ങി   ഇനിയെന്ത് എന്നു ചിന്തിച്ചു അവിടെ ഓരം പറ്റിനില്‍ക്കുന്ന ഹിജഡകളേയും നൊക്കി വായും പൊളിച്ചു കുറേ നേരം നിന്നു,കന്നട ഭാഷയാണെങ്കില്‍ ഒരു പിടിയുമ്മില്ല, അവിടെ നേരത്തേ പോയ കുറച്ചു കൂട്ടുകാര്‍ പഠിപ്പിച്ച ഓഞ്ഞ കുറെ കന്നട കാണാതെ പഠിച്ചു കൊണ്ടാണു ഞങ്ങള്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്, ഞങ്ങള്‍ക്കു പോകേണ്ടുന്ന കെ ആര്‍ പുരത്തിലേക്കുള്ള ബസ്സ് എവിടെ നിന്നാണെന്നു എതവനോടെങ്കിലും ചോദിച്ചേ രക്ഷയുള്ളു, അതാ അവിടെ ഒരു ചേട്ടന്‍ നില്‍ക്കുന്നു കണ്ടാല്‍ ഒരു കന്നടചേട്ടന്റെ  ലുക്കു ഉണ്ട്, രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു ഞാന്‍ ചേട്ടന്റെ അടുത്തു ചെന്നു എന്റെ കന്നട വൈഭവം മറ്റ് കൂട്ടുകാരേ കാണിക്കാന്‍ വേണ്ടി ചോദിച്ചു " ബസ്സ് കെ ആര്‍ പുരം ഹോഗുമാ??", ചേട്ടന്‍ വളരെ ദയനിയമായി ഞങ്ങളെ നോക്കിയിട്ട് മിണ്ടാതെ നിന്നു. ശെടാ ഒരു ഉത്തരം പറയിപ്പിക്കണമല്ലോ, ഞാന്‍ വീണ്ടും ചോദ്യമാവര്‍ത്തിച്ചു, അപ്പോള്‍ ചേട്ടന്‍ പറയുകയാ " കന്നടാ കൊത്തില്ലാ" എന്നു , കന്നടാ കൊത്തില്ല എന്നോ ... കന്നടാ കൊത്തിയാലും ഇല്ലേല്ലും  ഞങ്ങള്‍ക്കു കെ ആര്‍ പുരത്തു പോയേ പറ്റു..   ചോദ്യം അവര്‍ത്തിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.. ആവശ്യക്കാരനു ഔജ്യത്ത്യമില്ലലോ... ഒടുവില്‍ സഹികെട്ട് ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു "
ഹോഗുമായിരിക്കും". ഹോഗുമായിരിക്കുമെന്നോ ... അപ്പോള്‍ കൂട്ടത്തിലുള്ള രാമു പറയുകയാ.. അളിയ ഈ കന്നട കൊത്തില്ലാ എന്നു ചേട്ടന്‍ ആദ്യമേ പറഞ്ഞത് ഇത് കൊണ്ടായിരിക്കും.അതു ഞങ്ങളെ പോലെ തന്നെ ആദ്യമായി  വന്ന എതോ ഒരു മല്ലുചേട്ടനായിരുന്നു.

ഞായറാഴ്‌ച, ഓഗസ്റ്റ് 03, 2014

ഗാസ..

മനുഷ്യനെ നന്നാക്കനായിരിക്കണം മതം അല്ലാതെ നശിപ്പിക്കാനാകരുത്..മതം ആതിന്റെ എറ്റവും ക്രൂരമായ മൂടുപടമാണു ഗാസയില്‍ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.മതത്തെക്കാള്‍ ഉപരി മനുഷ്യനെന്ന പരിഗണനയാണു ആവശ്യം, വിശുദ്ധ ഗ്രന്‍ഥങ്ങളേ കൂട്ടുപിടിച്ചു യുദ്ധങ്ങളും ആക്രമങ്ങളും നടത്തുന്നതില്‍ എന്തു നീതി?എന്തു ദൈവീകത?...മൂന്നിനു പകരം മുന്നൂറു എന്ന കണക്കില്‍ അവിടെ മനുഷ്യര്‍ പിടഞ്ഞു വീഴുന്നു..ഗാസയില്‍ എന്താണു യാഥാര്‍ത്ത്യം എന്നു നമ്മുക്കറിയില്ല പക്ഷേ ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത അവിടെ ജനിച്ചു എന്ന ഒരു തെറ്റു മാത്രം ചെയ്ത പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങള്‍ അനാഥരവുകയും പിടഞ്ഞുവീണു മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ എങ്ങനെ ന്യായികരിക്കാന്‍ കഴിയും.പോരാടേണ്ടത് തന്നോട് എതിര്‍ത്ത് നില്‍പ്പാന്‍ കെല്‍പ്പുള്ളവനോടായിരിക്കണം അല്ലതെ ഒന്നു നേരെ എഴുന്നേറ്റുനില്‍പ്പാന്‍ പോലും കെല്‍പ്പില്ലത്തവനോട് അരുത്.കൂട്ടിലടയ്ക്കപെട്ട ഇരയേ ചുറ്റില്‍ നിന്നും ആക്രമിക്കുന്ന വേട്ടനായ്ക്കള്‍ അതാണിപ്പോള്‍ ഗാസ.ആക്രമണം ഗാസയിലായാലും നൈജീരിയയിലായാലും ഇറക്കിലെ യാസിദികള്‍ക്കു എതിരുള്ളതായാലും ഒരു പോലെ എതിര്‍ക്കപ്പേടേണ്ടതാണു..സാമാധാനം വിദൂരയിലായ ഉറക്കമില്ലാത്ത രവുകളാല്‍ അലയുന്ന ഒരു ജനതയുടെ രോദനത്തില്‍ നമുക്കും പങ്കുചേരാം...
O Gaza

മാതാവിന്റെ മാര്‍വ്വില്‍ സുരക്ഷിതയായി
കിളിമൊഴി ചൊല്ലിയിരിക്കേണ്ടുന്ന പ്രായത്തില്‍
പ്രാണഭയത്തിന്‍ അതിവേദനയാല്‍
തെരുവില്‍ ഓടുന്ന ഗാസയുടെ പ്രീയകുഞ്ഞു മക്കളേ
നിന്നുടെ പ്രാണന്‍ സുരക്ഷിതമല്ലെങ്കിലും
നീ ഓടുക ഓടുക,
സുരക്ഷിത സ്ഥാനത്തു എത്തും വരെയും
നിന്റെ നീതി നടപ്പാകും വരെയും.....

ചൊവ്വാഴ്ച, ഫെബ്രുവരി 25, 2014

ജന്മധര്‍മ്മം

ജീവിത സന്‍ഡ്യയുടെ ഭീകരയാമങ്ങളില്‍
ആശയറ്റ് അലയും മാതാപിതാക്കളെ
കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കല്ലേ ആധുനികയുഗപുരുഷരേ
ഏകാന്തയുടെ ആഴകയങ്ങളില്‍ കൈവിടല്ലേ !
വാര്‍ദ്ധ്യക്യത്തിലെ ഒരു ഉന്നുവടിയായി മാറിടാന്‍
ഈ പുരുഷായുസ്സിലെ ജന്മധര്‍മ്മം നിറവേറ്റാന്‍
ഒട്ടും അമാന്തിക്കരുതേ മടിക്കരുതേ
ചെയ്തു തീര്‍ക്കാം എന്നു നിനച്ചിരുന്നാല്‍
ഒരു പക്ഷേ നീ അരികിലണയും മുമ്പേ  ,
പറന്നുപോകുമവര്‍ വിദൂര ലോകത്തേക്ക്
കുറ്റബോധത്തിന്‍ കൈപ്പുനീര്‍ നുകര്‍ന്നു
ശേഷിക്കും ജന്മം തീര്‍ക്കണം ഈ ഭുവതില്‍
സര്‍വ്വവും തച്ചുടയ്ക്കും സര്‍വ്വനാശിയായ
ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത അതിഥിയായ
മരണത്തിനു നീയും അവരും ഒരു പോലെ.

ബുധനാഴ്‌ച, ഫെബ്രുവരി 19, 2014

ബിമാനത്താവളങ്ങള്‍

കേരളത്തിലെ ഓരോ പഞ്ചായത്തിലും ഓരോ ബിമാനതാവളങ്ങള്‍.. എന്തു സുന്ദരമായ സ്വപ്നം . ദീര്‍ഘവീക്ഷണമുള്ള തൊമ്മന്‍ സാറിനെ കുറ്റപ്പെടുത്താനാകുമോ.തീരേ വികസന ബോധമില്ലാത്ത അറു പഴഞ്ചന്‍ വികസനവിരോധികളെന്താ ചിന്തിച്ചേ.മലയാളിയുടെ ആളോഹരി വരുമാനം ബിമാനംകുതിച്ചുയരുന്നത് പോലെ ഉയരുവല്ലേ..ഇനിയുള്ള കാലം എല്ലാ വീടുകളിലും ഓരോ ചെറു ബിമാനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകിലെന്നു ആര്‍ക്കു പറയാന്‍ പറ്റും..അതിനുള്ള ഒരു ചെറിയ ചുവടു വയ്പ്പു മാത്രമാണു ഈ ആറന്മുളയിലെ ബിമാന താവളം..ഞമ്മടെ കൊച്ചു നാട്ടിന്‍ പുറത്ത് ഒരു ബിമാനം വന്നിറങ്ങതും പറന്നു പൊങ്ങുന്നതു ഓ ഓര്‍ത്തിട്ട് തന്നെ രോമാഞ്ചമണിയുന്നു.. ഇനി ഇവിടെ ഈ ഒണക്ക വയലൊക്കെ വെച്ചിട്ട് എന്തൂട്ടാ കാര്യം.ഇപ്പോള്‍ തന്നെ പാടത്തു പണിയെടുക്കാന്‍ ഒരു ബംഗാളിയേ പോലും കിട്ടാനില്ലെന്നേ. ഇതൊക്കെ നികത്തി ബിമാനതാവളം പണിയണം.ഇനി പാടം പൂത്തകാലം എന്നൊന്നും പാടാന്‍ പറ്റില്ലെന്നേയുള്ളു പകരം ബീമാനം വന്നിറങ്ങും കാലം എന്നൊക്കെ മാറ്റി പാടി സായൂജ്യമണിയണം.അത്രേയുള്ളു..
പക്ഷേ ഇങ്ങനെ പണിഞ്ഞു ഇവയിലൂടെ ബസ്സ് സര്‍വീസു കണക്കെ  ബിമാന സാര്‍വീസ് തുടങ്ങിയാല്‍ ഈ ബിമാനങ്ങളെല്ലാം കൂടെ തലയ്ക്കുമീതേ കൂടെ പറന്നു വല്ല എടങ്ങേറോ മറ്റൊ ആവുമ്മോ എന്നതാണു ലേഖകനുള്ള ഓരേ ഒരു പേടി.നാടിന്റെ വികസനം വികസിച്ചു ഇനി അങ്ങു അറബികടലും നികത്തേണ്ടി വന്നാലും പ്രശ്നമില്ല..പറ്റുമെങ്കില്‍ അറബി കടലിന്റെ ഒരു ഭാഗം നികത്തി നമുക്കു ഈ ബിമാനങ്ങളെല്ലാം കൂടി ഒരുമ്മിച്ചു പാര്‍ക്കു ചെയ്യാന്‍ ഒരു വലിയ മൈതാനവും ഉണ്ടാക്കാം.. സഹ്യനിങ്ങനെ മാനം മുട്ടെ നില്‍ക്കുന്നത് കൊണ്ട് നികത്താനുള്ള മണ്ണു അന്വേഷിച്ചു അങ്ങു ഉഗാണ്ടയിലൊന്നും പോകയും വേണ്ടാ..

nb:ദേ ഞാനിപ്പം വരാം ഈ പറയുന്ന സമയത്ത് എന്റെ വീടോ മറ്റോ വികസനത്തിന്റെ വേലിയേറ്റത്തില്‍ ബിമാനത്താവളത്തിനോ മറ്റോ പൊളിച്ചോന്നു നോക്കിയിട്ട് ദാ വന്നു..


ശനിയാഴ്‌ച, ഫെബ്രുവരി 08, 2014

ആട് ചിരി

അപ്രതീക്ഷിതമായിട്ടായിരുന്നു അവള്‍ അവന്റെ മുമ്പില്‍ വന്നത്.ഇനി ഒരിക്കലും കാണില്ല എന്നു ധരിച്ചിരുന്ന രണ്ടുപേരുടെ നീണ്ട കൂറേ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷമുള്ള ഒരു കണ്ടുമുട്ടല്‍, അവളെ കണ്ടപ്പോള്‍ രാമുവിനു പണ്ട് പുഴകടവില്‍ നാരിനിരാട്ട് കാണാന്‍ പോയപ്പോള്‍ പോലും  ചതിച്ചിട്ടില്ലാത്ത തന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളേയും വിശ്വസിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. താന്‍ കാണുന്നത് എതോ സ്വപ്നമാണോ എന്നറിയാന്‍ വേണ്ടി സ്വന്തം കൈകളില്‍ നുള്ളി നോക്കി, നല്ല വേദനയുണ്ട് , ഇത് സ്വപ്നമല്ല യാഥാര്‍ത്യം തന്നെയാണ്.അപ്രതീക്ഷിതമായി അവള്‍ മുമ്പില്‍ വന്നു രാമുവല്ലേ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ കൈവിട്ട് പോയ സ്വന്തം പട്ടത്തെ നോക്കി അമ്പരന്നു നില്‍ക്കുന്ന കൊച്ചുകുട്ടിയേ പോലെയായി അവന്‍ മാറി,  ഓര്‍മ്മകള്‍ അവനെ കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ പുറകിലേക്കു വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടു പോയി.

കോളേജിലെ രണ്ടാം വര്‍ഷം,ജൂനിയേഴ്സിന്റെ ഇന്റെറ്വ്യൂന്റെ സമയമാണു. ക്ളാസും കട്ട് ചെയ്തു കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം കന്റീന്റെ പരിസരത്തിരുന്നു അതു വഴി പോകുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളുടെ എണ്ണവും എടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോളാണു, ഒരു നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ സുന്ദരിയായ ഒരു കിടാവ് അച്ഛനോടൊപ്പം ഇന്റെര്‍വ്യൂവിനു വരുന്നത്.അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ തമ്മിലൊന്നു ഇടഞ്ഞു, ജീവിതത്തില്‍ ഇതു വരെ ഒരിക്കല്‍ പോലും കാണാത്ത രാമുവിനേ നോക്കി ആ പെണ്‍കുട്ടി പുഞ്ചിരിച്ചു, വളരെ നാളായി പട്ടിണി കിടന്നവന്റെ മുമ്പില്‍ വന്നു വീണ ഒരു മധുരമുള്ള മാമ്പഴമായിരുന്നു രാമുവിനു ആ പുഞ്ചിരീ,അവന്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു " ഈശ്വരാ ഇതു വരെ തന്റെ ഈ മോന്ത നോക്കി ഒരുത്തിയും ചിരിച്ചിട്ടില്ല ഇനിയെങ്ങാനും ആളു മാറിയതാണോ",ദാഹജലത്തിനായി കൊതിക്കുന്ന വേഴാമ്പല്‍ പോലെ എതെങ്കിലും ഒരു സുന്ദരിയുടെ നോട്ടതിനായി കാത്തിരുന്ന രാമുവിനു ആ ചിരി തന്നെ അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കു പുതിയ നിറങ്ങള്‍ നല്‍കാന്‍ ധാരാളമായിരുന്നു.പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല ഒരു യന്ത്രം കണക്കെ അവന്‍ അവളുടെ പിന്നാലെ ഇന്റെര്‍വ്യൂ നടക്കുന്ന ഹാളിന്റെ സമീപത്തിലേക്കു ചെന്നു. അവള്‍ക്കു അവിടെ തന്നെ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടണേ എന്നു മനസ്സില്‍ സകല ദൈവങ്ങളേയും വിളിച്ചു പ്രര്‍ത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്നു.കുറെ സമയത്തിനു   ശേഷം അതാ അവള്‍ ഹാളിന്റെ പുറത്തേക്കു വരുന്നു.അവള്‍ അവനെ നോക്കി പിന്നേയും ചിരിച്ചു, ഡീസലു തീര്‍ന്നു കിടന്ന വണ്ടിക്കു ഫുള്‍ടാങ്ക് ഡീസല്‍ അടിച്ചപോലെ തളര്‍ന്നു നിന്ന രാമുവിനു ആ ചിരി ഒരു പുതിയ ഊര്‍ജ്ജ്യം നല്‍കി, ആ ഊര്‍ജ്ജ്യം അവനെ  2 കിലോമിറ്റര്‍ അകലെയുള്ള ബസ് സ്റ്റോപ്പ് വരെ അവളുടെ  പിന്നാലെ പോകുവാന്‍ ശക്തനാക്കിയിരുന്നു. രാമുവിനു ജീവിതം മനോഹരമായതു പോലെ തോന്നി, അവന്‍ കാത്തിരുന്നു, മനസ്സില്‍ നിറയേ ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ചിരിയുമായി.


അവന്റെ കാത്തിരിപ്പിനു സമാപ്തി വരുത്താനെന്നവണ്ണം ആ ദിവസം വന്നെത്തി..പുതിയ കൂട്ടുകാര്‍ വരുന്ന ദിവസം!. രാമു പുതിയ കുട്ടികളുടെ ഇടയില്‍ ആ നീണ്ടുമെലിഞ്ഞ സുന്ദരികുട്ടിയേ തപ്പി നടന്നു, ഒടുവില്‍ അവന്‍ അന്വേഷിച്ചത് കണ്ടെത്തി, തന്നെ നോക്കി പ്രേമഭാവത്തില്‍ ചിരിച്ച സുന്ദരി അതാ BA ഇക്ണോമിക്സ് ക്ലാസില്‍.കടും നില നിറത്തിലുള്ള ചുരിദാറുമുടുത്ത് ക്ളാസിന്റെ ഒരു മൂലയിലിരുന്ന അവള്‍ കൂടുതല്‍ സുന്ദരിയായതു പോലെ..അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ തമ്മില്‍വീണ്ടും കൂട്ടിമുട്ടി ആ മുട്ടലിനോടൊപ്പം തന്നെ അവളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ രാമുവിനെ നോക്കി മന്ദഹസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ദേ പിന്നേയും അവള്‍ ചിരിക്കുന്നു ദൈവമേ  എനിക്കു എന്തിനിത്ര സൌന്ദര്യം തന്നു അറിയാതെ അവന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു പോയി.. അവന്‍ പതുക്കെ പരിചയപ്പെടാനെന്ന ഭാവത്തില്‍ അവളുടെ സമീപത്തിലേക്കു ചെന്നു..ഹ്രിദയത്തില്‍ ഒരു പെരുമ്പറയുടെ കൊട്ടല്‍ തന്നെ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ അവന്‍ അവളോടു ചോദിച്ചു " എന്താ കുട്ടി എന്നേ നോക്കി അന്നു ചിരിച്ചത്.. പറയാന്‍ നാണമാണെങ്കില്‍ പറയെണ്ട എഴുതി തന്നാല്‍ മതി "...അവനെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ മറുപടി ഉടനെ തന്നെ വന്നു " നാണമൊന്നുമില്ല ചേട്ടാ.. ചേട്ടന്റെ ആ കുറ്റിതാടി കണ്ടപ്പോള്‍ വീട്ടിലെ ആടിന്റെ കാര്യമോര്‍ത്ത് ചിരിച്ചതാ".. ഇതു കെട്ട് നെഞ്ചു തകര്‍ന്നു പോയ രാമു തന്റെ സൌന്ദര്യത്തെ വെറും ഒരു പീറ ആടിനോടു താരതമ്യപ്പെടുത്തിയതില്‍ തീര്‍ത്തും നിരാശനും ആശങ്കകൂലനും ആയി...  ആട് ചിരി വളര്‍ന്നു പ്രണയ ചിരിയായി മാറാന്‍ അധികം താമസിച്ചില്ല.

പക്ഷേ ആ പ്രണയം അധികം നീണ്ടു നില്‍ക്കാന്‍ കാലം സമ്മതിച്ചില്ല..സുന്ദരിമാരുടെ ചിരി ബലഹീനതയായുള്ള രാമുവിനു വേറെയും പ്രണയങ്ങളുടെന്ന് എതോ പാരകള്‍ അവളെ വിശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നു..അങ്ങനെ അന്നു പൊട്ടിയ ത്ന്റെ ആദ്യ പ്രണയത്തിലെ നായിക ഇതാ ഒരു മൂന്നു വയസുള്ള പെണ്‍കുഞ്ഞിനേയും പിടിച്ചു തന്റെ മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്നു. ആ കുഞ്ഞിനെ നോക്കി " എനിക്കു പിറക്കാതെ പോയ മൊളാണു മോളേ നീ " എന്നു അവനു പറയണമെന്നു തോന്നി. പോകാന്‍ നേരം അവന്‍ അവളോട് ചോദിച്ചു"വീട്ടിലേ ആടുകളൊക്കെ സുഖമായിരിക്കുന്നോ "... തിരിഞ്ഞു നടന്ന അവള്‍ അവനെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു. പഴയ ആ ആടുചിരി. അപ്പോള്‍ എവിടെ നിന്നോ ഒരു ആടിന്റെ കരച്ചില്‍ ആ രംഗം കൊഴുപ്പിക്കാനെന്നവണ്ണം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...